Sayende Orhan Şaik Gökyay

SAYENDE

 

Bir tünelden çıkmış tren gibiyim,

Sağım solum, baktım, günlük güneşlik…

Ben bende değilken ben ben gibiyim,

Doldu içimdeki ölümcül boşluk

Sayende…

Topların yankısı bir uçtan uca;

Yağız erler yürür, yüceden yüce;

Şakıyan kılıçlar şavk verir gece;

Düzlere dönüşmüş kapkara taşlık

Sayende…

 

Denizler yarışmış, dağlar yarışmış;

Kara günler geçmiş, bayram erişmiş;

Ne etmişsen, kurtla kuzu barışmış;

Kokular sürünmüş eser bir hoşluk

Sayende…

 

Kuşlarım ötüşür, dallar benimdir;

Susmuşken söyleyen diller benimdir;

Ellerin aldığı iller benimdir,

Savaşa barışlar etmede eşlik

Sayende…

 

Yücelere ağdım, bayrakçasına;

İlkyazda yeşeren toprakçasına;

Söyler Gökyay’ım bu dil hakçasına;

Sevinçten, kıvançtan gözdeki yaşlık

Sayende…

 

Orhan Şaik GÖKYAY